هیچ وقت به آرامش کنار اسب فکر کردی؟؟
زندگی فقط در کنار اسب.لااقل تو دنیای بی رنگ امروز
اسب ها
....احساستو درک می کنن...

زندگی فقط در کنار اسب.لااقل تو دنیای بی رنگ امروز
اسب ها
....احساستو درک می کنن...

اسب ها از زمان های دیرین بدان علت که مذهب قدرت بوده و به سهولت توسط انسان رام شده و همواره مونس
وگره گشای مردم بوده توجه همگان را به خود جلب کرده است
قدیمی ترین سنگواره هایی که تاریخ ورود اسب به زندگی انسان را نشان میدهد به 25 هزار سال قبل
برمیگردد که اجداد اسب های مروزی که وحشی بوده اند توسط انسان های صحرا نشین اهلی شده اند و به
عنوان وسیله ایی تندرو جهت حمل و نقل مورد استفاده قرار گرفتند این حیوان در صحنه زندگی به منظور"
ورزش " " تفریح " " جهت کشت برداشت و جابه جایی و جابه جایی
محصولات کشاورزی "
" انجام سفرهای کوتاه و بلند " و وسیله ساز پیروزی در میادین جنگ مورد
استفاده
فرد و جمع بوده و هست .
استخوان های به دست امده از اسب مربوط به هزاران سال پیش در عصر پاره سنگی است چنین پیداست که
اسب را کم و پیش در روزگاران کهن شکار کرده .
اگرچه همواره اسب ولی حیوانی بود که اهلی کردن ان مشکل بود . نبوغ وهنر وکشف اریائیان در ان است که
اسب را برای اولین بار اهلی کرده و ان را چنان پرورش داده اند که از ارمغان های بزرگ فرهنگ و تمدن
بشری گردیده است.
نام اسب نیز از ایران و زبان پارسی گرفته شده است :
اسب در زبان اوستایی : اسپا
در زبان پهلوی : اسب
در زبان هندی : اسوا
در لهجه کردی : هسپ
در زبان پارسی باستان گاهی انرا " اسا " میگفتند
اسب به لاتین " اکوس " وبه یونانی " هیپوس "
اسب را به اکدی" سیسوس " و به کنعانی "عبری سوس " و در عربی " فرس " نامیده میشود.
ایرانیان از روزگاران کهن با اسب اشنایی داشته ان را پرورش داده وبا ان همزیستی داشته.
موید علاقه ایرانیان به اسب اسامی بزرگان و پادشاهان داستانی و غیره داستانی که بانام اسب همراه است "
مانند نام پدر زرتشت
یعنی پوروشسب به معنای:دارنده اسب پیر /گرشاسب : دارنده اسب لاغر / گشتاسب دارنده اسب نر امده است .


سرعت ، تحمل ، قدرت
وهمچنان روح وحشی ان جلوه گراست ذره ای ازافسانه های قدیمی غرور شاه وفاتح اوعنصراصلی تمدن بود تاریخ به ضربان سم
هایش وابسته بود.حتی اکنون نیزقلب هاراتسخیرکرده است. باتمام زیبا یی ، بی الایش واین ....
اسب است
برای تمام کار هایی که این اسب های نجیب برای ما انجام داده اند.
تمام ان چه که هستند ...
امیدوارم تک تک ان ها مرتعی سبز داشته باشند
با اینکه ما انسانها به راحتی می توانیم با استفاده از عینک عیب چشمهایمان را برطرف کنیم، اما این امکان برای هیچ اسبی
وجود ندارد.

از سوی دیگر، ما به دیدن یک تصویر واضح از دنیای روبرویمان عادت کرده ایم، اما اسبها تصویری بهت آور از پیرامون
خود دارند که در آن دو نقطه کور وجود دارد: یکی درست در مقابل بینی اسب که به اندازه چهار فوت (تقریبا یک متر و 20 سانت)
روبروی اسب امتداد دارد، و دیگری در پشت دم اسب که حدود ده فوت (تقریبا 3 متر) امتداد می یابد.
وقتی نقطه کور مقابل اسب را در نظر می گیریم، توانایی اسبهای پرشی بیشتر شگفت انگیز جلوه می کند. وقتی اسب به مانع
نزدیک می شود دیگر آن را نمی بیند و برای پرش از مانع تنها باید بر مهارت سوار خود تکیه کند.
همچنین اسب ها نمی توانند مانند انسان یا بسیاری از حیوانات دیگر چشم های خود را روی یک نقطه متمرکز کنند. تا به حال
دقت نکرده اید که اسب هنگام نگاه کردن به چیزی سرش را بالا و پایین کند؟ خب دنیای اسب علت این حرکت توسط اسب را به
شما می گوید: اسب این کار را انجام می دهد تا طول کانونی را تنظیم کند؛ او آنقدر سرش را حرکت می دهد تا جسم مورد نظر در
نقطه کانونی در شبکیه قرار بگیرد.
علاوه بر این، از آنجا که میدان دید دو چشم اسب با هم همپوشانی نمی شود – چشم راست چیزهایی را می بیند که در سمت راست
اسب قرار دارد و چشم چپ چیزهایی که در سمت چپ قرار دارد و این دو تصویر روی هم نمی افتد – این نکته جالب است که
اسب هیچ گاه به واسطه دو تصویر حاصل از دو میدان دید سردرگم نمی شود.
چشم های اسب به گونه ای شبیه به عینک های دو عدسی انسان عمل می کند. اگر اسب سرش را پایین بیاورد و به سمت بالا نگاه
کند، می تواند بر افق متمرکز شود. با این حال اگر اسب بخواهد روی چیزی در نزدیکی خود متمرکز شود، سرش را بالا می آورد
تا از طریق بخش پایینی چشمش که قابلیت تمرکز با دید واضح تر را دارد جسم را ببیند.
وقتی می بینید اسب با یک حرکت ناگهانی در پشت سر یا کنارش از جا می پرد، به این خاطر است که دید پیرامونی او حرکت
را دیده است اما هنوز نتوانسته روی آن متمرکز شود. حتی وقتی اسب در یک مسیر آشنا راه می رود، مثل مسیر اصطبل به زمین
یا برعکس، ممکن است با حرکات ناگهانی حتی به کوچکی حرکت یک ورق کاغذ با باد از جا بپرد.
دید اسب در شب عموما بهتر از انسان است. در شبکیه اسبها یک صفحه انعکاسی وجود دارد که در شب به جمع آوری همه ی
نورهای موجود در محیط کمک می کند. با این وجود، اسب ها نمی توانند به اندازه انسان رنگ ها را از هم تشخیص دهند. با اینکه
یک اسب می تواند سبز را از آبی بازبشناسد، اما دید اسب عمدتا در سایه هایی از رنگ خاکستری قرار دارد.









