چهره انسان تا ۱۰۰۰۰۰ سال آینده چگونه خواهد شد؟

ما مسیر طولانی طی کرده ایم تا به اینجا رسیده ایم. و می دانیم که همه موجودات با گذشت زمان

تکامل یافته و تغییرات ظاهری زیادی داشته اند.

انسان هم از این موضوع مستثنی نبوده و شاهد تغییرات زیادی در خودمان بوده ایم که مهمترین

آن در جمجمه بوده است. آنجا که مغز ما رشد فزاینده ای پیدا کرده و ما را در وضعیت امروزی

قرار داده است.

اما قرار نیست که چهره ما به همین شکل باقی بماند و در طول زمان دستخوش تغییرات خواهیم

شد. به همین خاطر یک طراح دیجیتال با کمک چند متخصص ژنتیک دست به کار شده اند تا

چهره آینده بشر را رسم کنند.

آنها سعی کرده اند که تغییرات ظاهر انسان را طی ۲۰۰۰۰ سال آینده، ۶۰۰۰۰ سال و ۱۰۰۰۰۰

سال آینده پیش بینی کنند.

انسان معمولی در زمان حاضر!

آنها معتقدند که یکی از بیشترین تغییرات در بخش پیشانی خواهد بود. همانطور که طی قرن های ۱۴
 تا ۱۶ شاهد رشد در اندازه پیشانی انسان بوده ایم. اما پیش بینی می شود که ۶۰۰۰۰ سال آینده

بشر به توانایی کامل جهت کنترل ژنتیک خود رسیده باشد و دیگر روند تکامل را توسط خودش

تعیین کند. بنابراین شکل ظاهری انسان توسط خودش مهندسی و اجرا خواهد شد.

آنها متعقد اند که انسان چشم های بزرگ تری برای خودش به وجود می آورد چرا که به سیارات

دیگری مهاجرت می کند که از خورشید دورتر هستند و نور کمتری دریافت می کنند.

۲۰۰۰۰ سال دیگر سر انسان بزرگ تر شده و بیشترین رشد باز هم در پیشانی خواهد بود. یک

لنز ارتباطی با رنگ زرد درون چشم ها قرار گرفته. چیزی که احتمالا گوگل گلس آینده خواهد

بود.

پوست انسان هم تیره تر خواهد شد تا در مقابل اشعه های دریافتی مقاومت بیشتری داشته باشد.

اما شما فکر می کنید این پیش بینی ها چقدر درست از کار در می آیند؟

تا ۶۰۰۰۰ سال دیگر باز هم سر انسان رشد می کند و پوست تیره تر می شود.

تا ۱۰۰۰۰۰ سال دیگر نسبت های صورت انسان بر مبنای «نسبت طلایی» تنظیم شده و چشم ها

بسیار بزرگ تر شده اند. امکان پلک زدن از کناره ها هم به چشم ها اضافه شده.

آیا این آینده ما

است؟

آینده بشر

به ندرت پیش می آید که به آینده ای چنین دور نظر افکنیم

چون تصور این آینده ما را به یاد نکاتی

ترسناک می اندازند که از جمله آنها می توان تغییرات آب و

هوایی، خطر همه گیریهای مرگبار

ناشی از ویروسهای جدید و یا خطر برخورد یک سیارک

غول پیکر به زمین اشاره کرد.

 

چنین فجایعی موجب می شوند که ترجیح بدهیم به فرداهای بسیار دور فکر نکنیم تا ترس ناشی از

آن روی ما تاثیر منفی نگذارند.

محاسباتی که دانشمندان در "کنفرانس خطر فاجعه بار جهانی" در سال 2008 در دانشگاه

آکسفورد ارائه کردند نشان می داد که تا سال 2100 تنها 19 درصد از انسانها شانس زنده ماندن

دارند.

 

اکنون هفته نامه نیوساینتیست در گزارشی به نقل از مطالعات متعددی نشان داده است که این

بدبینی اشتباه است.

 

اولین خبر خوبی که این مجله آمریکایی به نقل از دانشمندان "بنیاد لانگ نو" در سانفرانسیسکو

نوشته است نشان می دهد که تا 100 هزار سال آینده انسان هنوز منقرض نشده است.

 

بقایای فسیلی نشان می دهند که پستانداران می توانند یک میلیون سال زنده بمانند و حتی بعضی

از گونه های این گروه از جانوران 10 برابر طولانی تر به حیات خود ادامه دهند. بنابراین، چرا

انسان Homo Sapiens که باهوشترین جاندار زمین است نباید میان گروه "نجات یافتگان"

باشد.

 

همچنین، ریچارد گات، فیزیکدان نجوم دانشگاه پرینستون برپایه 200 هزار سال تاریخ وجود

انسان روی زمین ارزیابی کرده است که انسانها تا 7.5 میلیون سال آینده زنده خواهند ماند.

 

فجایع مصیبت باری که خود انسان بیشتر آنها را رقم زده است (جنگهای ترموهسته ای)، همه

گیری ویروسهای کشنده جدید (که در طول 100 سال اخیر جهش یافته اند) و یا فورانهای

آتشفشانی فوق عظیم (که هر 50 هزار سال معمولا یکبار رخ می دهد) می توانند به انسان به

شدت آسیب برسانند اما به سختی می توانند 7 میلیارد نفری را که در سراسر زمین پراکنده شده

اند منقرض کنند.

 

خطر وخیم تر مربوط به سیارک غول پیکری است که همانند واقعه ای که احتمالا 65 میلیون

سال قبل دایناسورها را منقرض کرد به زمین آسیب می رساند. اما حتی در این مورد نیز

محاسبات ناسا نشان می دهد که این برخورد موجب انقراض کل جمعیت بشری نمی شود.

 

خطر متحمل تر ناشی از گرمای جهانی سیاره زمین است. به طوریکه اگر در قرن آینده دمای

زمین بین 2 تا 10 درجه افزایش پیدا کند کلان شهرهای ساحلی پرجمعیتی چون نیویورک، لندن

و توکیو در زیر اقیانوسهای فرو می روند و سپس مناطق حاره ای و جزایر بزرگ غرق می

شوند.

 

باوجود این، سایر مناطقی که امروز خشک و غیرقابل سکونت هستند مرطوب و قابل سکونت

می شوند (برای مثال قطب جنوب) و بنابراین انسان در 30 هزار سال آینده به مناطق جنوبی تر

زمین مهاجرت می کند.

 

به بیانی ساده، تمام این تحقیقات نشان می دهند که می توانیم تا 100 هزار سال آینده زنده بمانیم

اما برای منقرض نشدن باید سطح مقاومت و سازگاری خود را تغییر دهیم.

 

عکس خدا در اشک عاشق است

عکس خدا در اشک عاشق است

 

قطره دلش دریا میخواست خیلی وقت بود که به خدا گفته بود

هربار خدا میگفت:  از فطره تا دریا راهی ست طولانی ،راهی از رنج و عشق و

صبوری ، هر قطره را لیافت دریا نیست ....

 

قطره عبور کرد و گذشت، قطره پشت سر گذاشت،قطره ایستاد و منجمد شد،قطره

روان شد و راه افتاد.... و هربار چیزی از رنج و عشق و صبوری اموخت.

تاروزی که خدا گفت: (( امروز روز توست،روز دریا شدن ))

خدا قطره را به دریا رساند ، قطره طعم دریا را را چشید ،طعم دریا شدن را ما...

روزی قطره به خدا گفت: از دریا بزرگترهم هست؟؟

خدا گفت: هست

قطره گفت: پس من انرا میخواهم،بزرگترین را بی تهایت ترین را

خدا قطره را برداشت و در قلب آدم گذاشت و گفت: اینجا بی نهایت است

آدم عاشق بود دنبال کلمه ایی می گشت تاعشقش را در ان بریزد اما هیچ کلمه ایی

توان سنگینی عشق را نداشت

آدم همه ی عشقش را در یک قطره ریخت

قطره از قلب عاشق عبور کرد و وقتی که قطره از چشم عاشق چکید ؛ خدا گفت:

حالا تو بی نهایتی...

زیرا که عکس من در قلب عاشق است.....

 

از مجموعه داستان های هر قاصدکی یک پیامبر است

اطلاعاتی در مورد دایناسورها

  بسیاری معتقدند دایناسورها 65 میلیون سال پیش در اثر اصابت یک شهاب سنگ به زمین

منقرض شدند، اما حقیقت این است که این حیوانات عجیب تا 700 هزار سال بعد از این واقعه

روی کره زمین زندگی می کردند.

 

در این نوشته که از سایت تلگراف ترجمه شده، بعضی از حقایق جالب در مورد دایناسورها را

بیان می کنیم.

سنگین ترین دایناسور

سنگین ترین دایناسور شناخته شده تادکنون براکیوزاروس (Brachiosaurus) با وزن تقریبی 80

 تن است. وزن و جثه این حیوان تقریبا معادل با 17 فیل آفریقایی است. براکیوزاروس نزدیک

به 16 متر قد و 26 متر طول داشته و اسکلت آن بزرگ ترین بازمانده زمین است که در موزه

ها در معرض چشمان حیرت زده بازدیدکنندگان قرار می گیرد.

براکیوزاروس

کوچک ترین دایناسور جهان

کوچک ترین فسیل دایناسور که تاکنون شناسایی شده متعلق به لسوتوزوروس

(lesothosaurus) است که اندازه ای برابر با یک جوجه کوچک دارد. البته فسیل های

کوچک تر از لسوتوزوروس نیز شناسایی شده اما آن ها در حقیقت متعلق به نوزادان

دایناسورهای بزرگ تر بوده اند.

لسوتوزوروس

کوچک ترین تخم دایناسور

کوچک ترین تخم دایناسور که تاکنون یافت شده فقط 3 سانتی متر طول دارد. هنوز مشخص

نیست این تخم متعلق به کدام گونه از دایناسورها بوده است.
باهوش ترین دایناسور جهان

یکی از باهوش ترین دایناسورهای جهان ترودون (Troodon) است. این شکارچی با طول

تقریبی 2 متر، مغزی به اندازه پستانداران یا پرندگان امروزی داشت.

ترودون

احمق ترین دایناسور جهان

استگوزاروس(Stegosaurus) کوچک ترین مغز را در بین تمام دایناسورها داشته است.

اندازه مغز این حیوان فقط 3 سانتی متر و وزن آن فقط 75 گرم بود که برابر با یک گردوی

کوچک است. اگرچه در صورتی که شما اندازه مغز را با اندازه بدن مقایسه کنید، آن گاه احتمالا

پلاتوزاوروس (Plateosaurus) لقب یکی از احمق ترین دایناسورهای جهان را به خود

اختصاص خواهد داد.

استگوزاروس

پلاتوزاوروس

بلندترین دایناسور

بلندترین دایناسورها گروه براکیوزارید(Brachiosaurid از ساروپادها sauropod) بودند.

پاهای جلویی این دایناسورها بلندتر از پاهای عقبی آن ها بود که باعث می شد آن ها ظاهری شبیه

به زرافه ها داشته باشند. این فیزیک بدنی به همراه گردن بسیار بلند به آنها این امکان را می داد

تا از بلندترین درختان آن دوران تغذیه کنند. مشهورترین گروه شناخته شده از این دایناسورها 13

متر قد داشت. ساروپوزیدون (Sauroposeidon) بسیار غول پیکر بود و احتمالا تا 18.5

متر قد می کشید.

ساروپوزیدون

سریع ترین دایناسور جهان

سریع ترین دایناسورهای جهان، ارنیتومیمیدها (ornithomimid) مانند درومیسیومیموس

(Dromiceiomimus) هستند که با سرعت 60 کیلومتر در ساعت می دویدند.

ارنیتومیمید

قدیمی ترین دایناسور جهان

قدیمی ترین دایناسور جهان که تاکنون شناخته شده با قدمت 230 میلیون سال در ماداگاسگار

کشف شده اما تاکنون نام رسمی برای آن انتخاب نشده است. رکورد بعدی متعلق به Eoraptor

با قدمت 228 میلیون سال است.

Eoraptor

بلندترین نام دایناسور

طولانی ترین نام دایناسور جهان میکروپاکیسفالوزاروس (Micropachycephalosaurus)

به معنای مارمولک کوچک سر ضخیم است! فسیل این حیوان در چین پیدا و در سال 1978

توسط دانگ باستان شناس چینی نامگذاری شد.

میکروپاکیسفالوزاروس

 

دوست داشتی جای این بچه بودی؟؟؟!!!

خواندنی

میدونی وقتی خدا داشت بدرقه ات میکرد بهت چی گفت ؟

گفت: جایی که میری مردمی داره که میشکننت ، نکنه غصه بخوری ، من همه جاباهاتم ،توتنها

نیستی ،تو کوله بارت عشق میزارم که بگذری...

قلب میزارم که جابدی...

اشک میدم که همذاهیت کنه...

و مرگ که بدونی برمیگردی پیشم.........

 

به ستاره های آسمون نگاه کن....

بهشون بخند..اما دل نبند!

چون چشمک هاشون ازروی عشق نیست ،از روی عادته

 

اگه روزی شاد بودی بلند نخند تا غم بیدار نشه!

و اگه روزی غمگین بودی اروم گریه کن تا شادی ناامید نشه

 

جلوی من قدم برندار شاید نتوانم دنبالت بیایم ، پشت سرم راه نرو شاید نتوانم رهرو خوبی باشم!

کنارم راه بیا و دوستم باش

 

آدمها مثل کتابند،

از روی بعضیها باید مشق نوشت.

از روی بعضیها باید جریمه نوشت.

بعضیها را باید چندبارخواند تا معنیشان رافهمید.

بعضیها را باید نخوانده کنارکذاشت!

 

زندگی یعنی...

بخند،هرچند که غمگینی

 

ببخش،هرچند که دلگیری

 

اینگونه بودن زیباست،هرچند که آسان نیست!

 

مرلین

سلام دوستان

یه خبر خوب برای طرفداران  سریال مرلین  دارم....

فصل جدید مرلین به زودی شروع میشه ولی زمان دقیقش رو نمیدونم خودمم امروز تبلیغش رو دیدم

،اگه کسی میدونه که دقیقآ کی شروع میشه لطفا توی قسمت نظرات همین پست بهم بگه ممنون

میشم اگه این کار رو واسم انجام بدید...

کاشفان بزرگ و سفرهایشان

کاشفان بزرگ و سفرهایشان

جهان امروز کوچک شده است ؛ماهواره ها طی چند دقیقه کره مارا ور میزنند ؛ رادیو و تلوزیون اخبار و اطلاعات را از دور افتاده ترین نقاط زمین به تمام دنیا می رسانند  و جهانگردان تنها با چند ساعت پرواز  در سوی دیگر زمین فرود می ایند

البته همیشه این گونه نبوده است طی قرن های گذشته هنوز سفر از این سو به ان سوی اقیانوس اطلس چندین هفته طول میکشید و برای سفری دریایی از اروپا به هندوستان چندین چندین ماه وقت لازم بود.

اگر امروز درباره کره خاکی خود بسیار بیشتر از انسان های قدیم میدانیم  ان را مدیون خدمات شایسته دریانوردان،کاشفان و پژوهشگران هستیم

در زیر درباره چند تا از کشف های بزرگ و کاشفانشان توضیح مختصری داده شده است.

آموندسن، رولاد (1928-1872)

 نروژی- پس از سفرهای پژوهشی  متعدد به قاره جنوب به عنوان نخستین انسان که به قطب

جنوب رسید شناخته شد

 

اریکسون، لایف

 نروژی- در حدود سال 1000میلادی جزایر لابرادور و فوند لاندنو را کشف کرد

 

استانلی، هنری مورتون (1904-1841)

امریکایی- دریاچه ویکتوریا ورود کنگو و شاخه های فرعی ان را پژوهش کرد

 

بارث، هاینریش (1865-1821)

آلمانی-  شمال افریقارا از تریپولی و از طریق دریاچه چاد تا رود نیجر پژوهش و شناسایی کرد

 

بالبوا واسکونانز دو (1519-1475)

اسپانیایی – باعبور پیاده از باریکه خشکی پاناما اقیانوس ارام را کشف کرد

 

برتن ،ریچارد فرانسیس (1890-1821)

از بریتانیای کبیر – او به همراه (اسپک) دریاچه تانگانیکا را کشف کرد

 

برینگ ،ویتوس (1741-1680)

دانمارکی – سفرهایی از میان دریای منجمد در شمال سیبری انجام داد وی ثابت کرد که قاره

های آمریکا و آسیا از هم جدا هستند

 

بوگینویل، لوئیس انتون دو (1811-1729)

فرانسوی – نخستین فرانسوی که به دور زمین دریانوردی کرد او در اقیانوس ارام تعدادی از

مجمع الجزایر و برخی از جانوران و گیاهان را برسی و شناسایی کرد

 

بیتس، هنری والتر (1892-1825)

از بریتانیای کبیر- چژوهشگر طبیعت شناس، 14000نوع حشره را در منطقه امازون گرد

اوری کرد که 8000 نوع ان قبلآ ناشناخته بودند

 

پارک، مانگو (1806-1825)

از بریتانیای کبیر- رود نیجر را کشف کرد و پژوهش نمود

 

پرشوالسکی ،نیکولا میخائیلوویچ (1888-1839)

از روسیه – طی چهار سفر طولانی به شمال اسیای مرکزی دست یافت

 

پیری، رابرت ادوین (1920-1856)

آمریکایی – او در سال 1909 به عنوان اولین نفر به قطب شمال رسید

 

تامسان، آبل یانسزون (1659-1603)

هلندی – جزیره تاسمانی و زلاندنو ذا کشف کرد و سواحل شمالی استرالیا را پژوهش و برسی

نمود

 

چامپلین، ساموئل دو (1635-1567)فرانسوی – شرق کانادا را شناسایی کرد و به سلطه

فرانسویان در اورد

 

چین، چانگ

چینی – بین سال های 138 و 100 قبل از میلاد بخش هایی از قاره اسیا و جادها بریشم را

شناسایی کرد

 

کابرال، پترو آلووارز (1526-1467)

پرتغالی- در سفری به هندوستان به طور اتفاقی برزیل را کشف کرد

 

کارتیه ،ژاک (1557-1491)

فرانسوی- در کانادا رودخانه بزرگ سن لورنز را کشف کرد

 

کلمب ،کریستف ( 1506 –1451)

از جنوابرای اسپانیا مسیری غربی را به سوی هندوستان شناسایی کرد ، آمریکا و برخی از

جزایر کارائیب را کشف کرد

 

کوک،جیمز (1779-1728)

از بریتانیای کبیر – ثابت کرد که قاره جنوب افسانه ایی وجود خارجی ندارد، در طول سه سفر

اقیانوس ارام را از آلاسکا تا قاره جنوب پژوهش کرد

 

لاسال، رنه روبرت دو

فرانسوی – آبشارهای نیاگارا را کشف کرد و دریاچه های بزرگ میسی سی پی را پژوهش نمود

 

مارکوپولو- (1324-1254)

ونیزی – به مدت 24 سال از میان ایران ، چین و هندوستان سفرکرد و تا سوماترا پیش رفت ،

سفرنامه اش اروپاییان را با گنج های خاورمیانه اشنا کرد و موجب افتتاح دوران سفر های

اکتشافی در اروپا شد

 

هودسن هنری (1611-1550)

انگلیسی – به شمال کانادا رفت و خلیج هودسن راکشف کرد